Ochrona przyrody

Z problemów objętych zaleceniami należy podkreślić sprawy: wprowadzenia międzynarodowych norm dotyczących ograniczenia hałasu, koordynacji chemizacji produkcji roślinnej, walki z odpadami i utylizację ścieków dla celów rolniczych, ochrony lasów, tworzenia parków narodowych, tworzenia obszarów turystycznych, tworzenia obszarów ochrony ekosystemów, 'zachowania pierwotnej przyrody, tj. biogenoz naturalnych, dzikiego życia rybostanu, klimatu oraz innych komponentów środowiska. Zalecono utworzenie w systemie światowym co najmniej 110 stacji wykrywania zanieczyszczeń atmosfery. W związku z uwypukleniem na Konferencji Sztokholmskiej zróżnicowania problemów ochrony środowiska zależnie od stopnia ekonomicznego rozwoju poszczególnych krajów, istotne znaczenie ma stwierdzenie, że nie może być sprzeczności między rozwojem gospodarczym a ochroną środowiska. Stwierdzenie to znalazło wyraz w naszym kraju wcześniej, w Uchwale VI Zjazdu PZPR z 1971 roku, która zobowiązała do opracowania kompleksowego programu ochrony środowiska. Zalecenie i postanowienie Konferencji Sztokholmskiej przyjęto na XXVII Sesji ONZ w dniu 15 XII 1972 roku. Problem środowiska, pojmowany kompleksowo — globalnie i perspektywicznie - - zajął więc trwałe miejsce w świadomości międzynarodowej społeczności. Politykę środowiskową w skali światowej (globalnej) przejęła na stałe Organizacja Narodów Zjednoczonych.
biuro księgowe poznań tłumacz wrocław kurs motywowanie pracowników w Warszawa