Ochrona przyrody

Początków działalności człowieka na rzecz zachowania jakości i walorów przyrodniczych środowiska należy szukać u progu cywilizacji ludzkiej. Ludy wędrujące z Azji Centralnej, osiedlając się na nowych terenach wyznaczały obszary wyłączone z działalności gospodarczej (gaje, drzewa, ruczaje, źródła, głazy itp.) i otaczały je kultem religijnym. W społecznościach patriarchalnych funkcjonowały animistyczne systemy religijne, moralne i zwyczaje respektujące walory obiektów wyłączanych dla kultu. O surowości religijnych praw ochrony tych obiektów świadczą wyroki śmierci 'wydane przez kapłanów pogańskich na św. Wojciecha i na św. Gelerta na Węgrzech za wkroczenie (zbezczeszczenie) do świętych gajów. Na początku XIX w. zrodził się ruch konserwatorski ochrony przyrody, będący u swego zarania odpowiedzią świata nauki i kultury na 'zagrożenia i zniszczenia przyrody przez rozwijającą się w sposób nie kontrolowany urbanizację i industrializację, opartą na zdobyczach rewolucji przemysłowej. W 1819 r. Alexander Humboldt (1769—1859) wprowadził pojęcie „pomnika przyrody". Wielkim wydarzeniem w ruchu ochrony przyrody pozostaje utworzenie w 1872 r. w USA, w Yellowstone -na wniosek kierownika ekspedycji badawczej generała Wachburna — pierwszego parku narodowego w świecie „dla radości i dobra ludzi".
szkoła językowa warszawa tłumaczenia przysięgłe Kraków platforma e-learningowa